si ... u

(Biirin-ta)

Gundhig hadba wax yar ku sii darid si uu u bato; kordhin; badin.

(Boholaddumin-ta)

(qof) meel walba cabsi ka tusid si uu wixii uu samayn lahaa uga baqo oo isaga daayo; boholatusid; hogatusid.

(Bushintuur-ka)

Geela la hoggaaminayo oo bushintana laga xiro si uu u dheereeyo (sida sandulleynta dibida); faruurxir.

(Cagafcagaf-ka, Cagafcagaf-ta)

Gaari xoog badan oo wax jiida: wuxuu dhinacyada ku lee yahay labo daliigood oo waaweyn oo bir ah oo ballaaran oo garangaro ilko leh ku kor rogmada, si uu dhulka qarfada ah ama ciidda leh u maro; gaari, wax lagu qardajeexo leh, oo dhan.

Si uu yeelo garan la'; naftu hayso; lagu biyakeenay.

(Digid-da)

Cabsi, dhib, xumaan, ama wax la mid ah oo soo socda, qof, kd., u sii sheegid; (qof) wax u daran oo ku soo fool leh ama lala maaggan yahay, dareensiin, ogeysiin, si uu isu ilaaliyo oo uga gaashaanto.

(Duufsasha-da)

1. Falaad ama dhaqan xun oo qof loo macaansho si uu ugu bogo oo isagana u falo oo u raaco.

2. (-') Sanka oo xoog loo fiifsado, si duufka ku jiraa uga yimaado; duuf iska keenid.

(Farriin-ta)

Hadal qof loo dhiibo si uu cid kale u gaarsiiyo.

(Gabbasha-da)

Nabar laysku soo tuuray oo lagu kaco si uusan wax ugu dhicin: ka leexasho; gaashaan ama qalab kale ku balfin; iska gaabin; kd.

(Halaammacoodin-ta)

Hilib, kd., dab ku ugid ama saarsaarid, si uu korka keliya uga bislaado; yacyacood ka dhigid.

(Heemaar-ka)

1. Badar (budo, jiriir, buunshe) lagu daro burcadka la shiila hayo, si uu miidda iyo gufarka u kala sooco, dabadeedna weelka guntiisa ku hara.

2. Waxyar; dindin; qarroor.

1. (Hiil-ka) Labo qof oo la kala godobsado oo mid, af ama addin wax laga taro, si uu kan kale uga adkaado; hiillo; danaano.

2. (Hii-sha) a) Digo ama saalo badan oo xeryaha ariga ku ururta. b) Geed yar oo xoolaha cuna caanohooda xaraar ka dhiga.

(Hiilla-da)

Labo qof oo dagaallama haya oo mid lala safto, si uu kan kale uga adkaado.

(Jillaaba-da)

Qof socona haya oo, si uu u kufo ama u turaanturroodo, lug loo dhigo; suuldaar; jallaafo.

(Koowi-ga)

1. Qoryo geedquwaax ah oo shabaagta la dhiga hayo lagu xiro si uu u sabbeeyo oo meel fog looga arko.

2.* Wixii sabbeeya oo waddada maraakiibtu marayso lagu asteeyo oo dhan.

(Korin-ta)

1. Wax dhashay ama yar dheefin si uu korriimadiisa u dhammaysto.

2. Meel sare gaarsiin, geyn, saarid.

3. Dhibaato ka bixin, ka saarid; nabadgelin; samatabbixin.

(Luul-ka)

Iniino kulkulucsan oo dhagaxdidib ama xaraar ah oo badanaa cad kolkolna midabyo kale leh oo aad qaali u ah; waxaa si yaab leh u sameeya lohodka qaarkiis: qalbacyada dhulmanta bahalku ku jiro baa waxaa soo dhexgala bahal kaloo yar ama iniin ciid ah ama wax kale; kolkaasaa bahalku si uu waxaan gudihiisa soo galay uga nabad galo, dhacaan qoyan oo xabag oo kale ah ku daboolaa oo kubbad kulucsan ka dhigaa; dabadeed kubbaddaa adkaata oo luul noqota; luulka la beero isaguna waa la mid: qalbacyada gudohooda baa uun wax loo geshaa oo dabadeed bahalku luul ka dhigaa.

1. (Maalin-ka) Maalinta.

2. (Maalin-ta) a) 12ka saac oo iftiinka ah oo qorraxdu soo jeeddo; waqtiga habeenka, waqtiga ka dhigan, b) Dharaar; casho; ayaan. c) Qof neef irmaan ammaaneysiin, si uu caanaha uga maalo; maalis.

(Maandhaaf-ka)

(is maandhaaf) Arrin laysku diido oo qofba si ula ekaata; heshiinwaa; khilaaf, is-afgaranwaa.

(Minbar-ka)

Meel kor u qaadan oo qofka khudbada akhriyayaa ama wax wacdiyayaa fuulo, si uu u muuqdo codkiisana loo maqlo.