kh

a: (a')

Xarafka koowaad oo Alifka Soomaalida. Waa shaqal.

-a: (naxwe) qodob raaca ereyada lab oo kelida ah oo 6 shibbane ku dhammaada (c, h, kh, q, x iyo hamsa, sida: magac-a, daah-a, jookh-a, maraq-a, madax-a iyo go'-a).

(Anaakici-da)

(anaa kici) col yar oo si gaar ah u laylyan oo cadowga lala dagaallama hayo dhulkiisa lagu sii dhex daayo; wuxuu ka kooban yahay, dad aan la khasbine, iyagu raalli ku ah.

(Anqaas-ta)

Khad.

(Arbaca-da)

Maalinta afraad oo toddobaadka; maalinta Talaadada iyo Khamiista u dhexaysa.

(Baanid-da)

Hadal ama dood qoran ama aan qornayn, meel madal ah ka jeedin; khudbayn.

(Baanisa-ha)

Hadal ama dood, qoran ama aan qorrayn oo meel madal ah laga yiraahdo; khudbo.

(Badow-ga)

Aan reer-magaal ahayn; reer-miyi; aan wax aqoon; aan ilbax ahayn; galti; khashiin; (ama Badwi).

(Baq-a)

1. Caanaha iyo wixii la mid ah oo xumaada kala-go'iddooda.

2. Khamiir; qaab; salsal.

(Cabsiin-ta)

1. Cabsi gelin; bajin.

2. (-°) Wax la cabbo (biyo, khamro) siin.

(Cagcagaar-ka)

Dhirta yaryar oo nagaarka ah wadajirkeed, siiba tan dadku cuno; khudrad.

(Canab-ka)

1. Miro yaryar oo kulkulucsan oo dhawr midab (guduud; cagaar,...) leh, oo cuntub cuntub u baxa: sidoodaa lagu cunaa, ama khamraa laga sameeyaa, ama inta la engejiyo baa sabiib laga dhigaa.

2. Geedka mirahaasi ka baxaan; (ama cinab).

3. Kuul mirahaas u eg.

(Cayaari-ga)

Garangar yar oo inta xarig laga dhexdusiyo, waxyaalaha culus lagu shubashubeeyo; khafiyad.

(Ciqaab-ka)

Gaboodfalka la falay, eedsiiska le'eg oo hor yaal; ganaax; khasiraad.

(Ciqaabid-da)

Eedsiin; ka goyn; kajeebid; yakayn; ganaaxid; khasirid.

(Daabac-a)

1. Farsamada buugagga iyo wargeysyada, kd., oo aan farta ahayn lagu qoro inta lagu isticmaalo xuruuf jaran, ama tu kolkaas qalab gaar ahi shubo oo jarjaro oo dabadeed inta khad la marsho waraaqaha lagu qoro.

2. (dhar, kd.) xarar wax lagu qurxiyo.

(Daah-a)

1. Ilixir laga sameeyey dhar ama shiraac ama wax kale oo lagu xiro albaabbada iyo khalfadaha, kd., ama qolalka lagu kala gooyo; ilixir.

2. Dib u dhac; raagis.

(Daaqad-da)

1. Khalfad: dariishad.

2. Xoog, tabar. maaro (ama daaqo).

3. Duub maro ah oo dhawr go' ah.

(Dagasha-da)

1. (u dagasho) Kansho wax lagu qabto ama si cid wax lagu yeelo, soo gudboonaan ama helid.

2. Sigasho; baylahoobid; (ku dagasho) ku dagmid; ku khatalmid.

(Dagid-da)

Dhacsiin qof la dhacsiiyo wax aan jirin ama si aan run ahayn; dhagrid; khatalid.

(Dagniin-ta)

Dhagar; khatal; sir; mardabo.