iraahid

(Firaashid-da)

Goglid.

m.f.dh eeg firaash².

-da: (magac, dhedig, keli) meel gogol ku fidin.

v., sg., neg., present habitual: you do not say

tiraahdid v., sg., relative form, present habitual: that you say

(Hiraahir-ka)

Haraaryo; neeftuur; (ama hiraanhir).

hiraahir¹: m.l Neeftuur xooluhu sameeyaan marka ay qorrax kulul qabato. la-mid: haraahir¹, haraanhir¹, hiraanhir¹.

hiraahir²: f.mg1 (-ray, -rtay) Nafley qorrax kulul qabatay neeftuur samayn. la-mid: haraahir², haraanhir², hiraanhir².

hiraahir¹: m.l Neeftuur xooluhu sameeyaan marka ay qorrax kulul qabato. la-mid: haraahir, haraanhir, hiraanhir.

hiraahir²: f.mg1 (-ray, -rtay) Nafley qorrax kulul qabatay neeftuur samayn. m.f.dh, hiraahirid. la-mid: haraahir, haraanhir, hiraanhir.

v. pant, gasp

-ka: (magac, lab, keli) neeftuurka iyo dhaqdhaqaaqa biyo doonka ah ee noole aad u harraadani sameeyo. Dh: hiraanhir, hidhaanhidh, hadhhadhyood.

hiraahir: (fal) harraad dartii, hadhhadhyoo oo neeftuur. Dh: hiraanhir.

hiraahir -ka: (magac, lab, keli) hadhhadhyo iyo neeftuurid. Dh: hiraanhir.

de: pant, gasp

lx: hiraahir

nt: hiraahir (ka) [vn2-m]

pd: (hiraahiray)

ps: v1=intr

key: hiraahir

name: Abraham

name-m father of many nations; Abraham, prophet in the Holy Qur'an. Cf: Ibrow

de: Abraham Alt sp: Ibraahiim

lx: Ibraahim

ps: name-m

key: Ibraahim

m.f.dh eeg icraab². la-mid: icraabin, icraabis¹.

(Irsaaqid-da)

Irsaaq siin.

m.f.dh eeg irsaaq².

-da: (magac, dhedig, keli) 'awood Ilaahay u gaar ah', cid kale, risiq siin.

-da: (magac, dhedig, keli) wada socosho oo jid wada marid.

(Miraafid-da)

Socod aan toos ahayn socsosho; warwareegid.

m.f.dh eeg miraaf². la-mid: miraaf¹.

-da: (magac, dhedig, keli) socsocossho Wiilkii yaraa saacaddaa ayuu miraafid ku magan yahay. Dh: warwareegid, miraafis, dinaafid. Li: barraahid, dhacadiidid.

(Siraadid-da)

Siraad daarid.

m.f.dh eeg siraad².

-da: (magac, dhedig, keli) siraad daarid, shidid, shidid ama noolayn.

(Tiraabid-da)

Tiraab afka ka soo saarid; hadal yar ku hadlid.

m.f.dh eeg tiraab³. la-mid: tiraab¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) tiraab afka ka soo saarid; hadal yar ku hadlid.

-ka: (magac, lab, keli) cashada habeenkii la cuno. Dh: xiraad, xeraad.

(Baahid-da)

Dhulka wada gaarid; faafid.

m.f.dh eeg baah². la-mid: baah¹.

Propagation

-da: (magac, dhedig, keli) kala ballaadhasho gaadhista meelo aan hore loo gaadhin. Ururiya cawska oo baahidda ka ilaaliya. Dh: faafid, firdhid. Li: ururid.

baahid -da: (magac, dhedig, keli) habsocodka ilayska iyo hirarka makanikada ama birlab-danabeedka. Baahidda iftiinku way sii ballaadhataa kolba kolka ay meesha ifaysa ka sii fogaato.

(Daahid-da)

1. (-') Daah u yeelid; ilixirid.

2. Raagid; dib u dhicid.

3. (ka soo daahid) madaxqaad; cudur ka kicid; diif cudur ka muuqato.

daahid: m.f.dh eeg daah³. la-mid: daah¹ (2).

dąahid: m.f.dh eeg dąah².

vl. n. lateness, delay

-da: (magac, dhedig, keli) ka soo roonaansho cudur. Daahid baannu ugu ducaynnay bukaanka.

daahid -da: (magac, dhedig, keli) aqal iyo wax la mid ah, daah ku xidhid. Qolku daahid buu u baahan yahay.

daahid -da: (magac, dhedig, keli) dib u dhac ku yimaadda waqti ama cid meel tegi lahayd. Daahid baa ku dhacaday ambabaxeennii. Li: degdeg.

de: lateness, delay

lx: daahid

pd: (-da)

ps: vn-f

key: daahid

m.f.dh la-mid: faafid.

-da: (magac, dhedig, keli) faafid iyo baahid.

m.l (-diin, m.dh) Qof diinta islaamka u dagaallama.

m.l (-diin, m.dh) Qof diinta islaamka u dagaallama.

(Kaahid-da)

Iftiin kaah ah yeelasho, soo saarid.

m.f.dh eeg kaah².

-da: (magac, dhedig, keli) meel fog ka soo ifid; meel fog ka iftiimid; iftiin kaah ah yeelasho.

(Raacid-da)

1. Wax meel u socda ama aadaya la socosho, u wehel yeelid.

2. (xoolo) daaq geyn; daajin; ilaalin; jirid.

m.f.dh eeg raac.

vl. n. companionship, accompanying, going together

-da: (magac, dhedig, keli) cid meel u socota socodka ku biirin; socoto cagta ku darid.

raacid -da: (magac, dhedig, keli) eegid oo daranyada ka dhabid. Carruurtu raacidda xoolaha way ku kala fiican yihiin. Dh: jirid.

raacid-da: (magac, dhedig, keli) fikir iyo aragti la wadaagid oo talo ku waafiqid.

de: companionship, accompanying, going together

lx: raacid

pd: (-da)

ps: vn1-f

key: raacid

مُصَاحَبَة

m.f.dh eeg raaf².

-da: (magac, dhedig, keli) ururin iyo kaxayn khasab ah oo dad lagu la kaco. Dawladdu waxay ku dhaqaaqday raafidda shisheeyaha.

(Raagid-da)

1. Degdeg iyo fudayd u dhammaan waayid, u idlaan waayid; fil weyn yeelasho.

2. Kolkii la fila hayey dib uga dhicid, ku iman waayid; daahid.

m.f.dh eeg raag². la-mid: raagis.

f. n. delay, postponement, lateness

Ritardo

Lateness; delay

-da: (magac, dhedig, keli) muddo dheer maqnaansho; dib u dhicid oo xilligil caadiga ahaa xilli ka badan qaadasho. Ardaygani waa mid cas ah oo raagid badan. Li: degdegid.

raagid-da: (magac, dhedig, keli) in badan jirid; in badan noolaansho. Raas adduun raagid ma leh.

raagid-da: (magac, dhedig, keli) muddo badan meel ku negaansho. Sharaabka iyo cuntada raagidda ka ilaali.

de: delay, postponement, lateness Also: raagis (ta)

lx: raagid

pd: (-da)

ps: n-f

key: raagid

(Raarid-da)

Raar ka kor dhisid,

raarid¹: m.f.dh eeg raar³.

raarid²: f.g1 (-day, -dday) 1. Ka r.: wax meel sare ka soo daaddejin. 2. Ka r.: cid wax fahansiin.

f.g1 (-day, -dday) 1. Ka r.: wax meel sare ka soo daaddejin. 2. Ka r.: cid wax fahansiin. m.f.dh, raaridid.

-da: (magac, dhedig, keli) meel sare isku dul rasayn; raar dul dhigid. Raaridda kartoonnada qof u dir. Dh: laalid, raaris.

raarid -da: (magac, dhedig, keli) afaaf furan galwo ama qoryo ku oodid iyada oo la is dul dhigdhigayo. Dh: qalwayn, raaris.

raarid -da: (magac, dhedig, keli) meel sare korid: taag isku taarid. Is raaridda bisadaha waa lagu yaqaannaa.

raarid -da: (magac, dhedig, keli) raar ka duldissid; ka dul samayn.

raarid -da: (magac, dhedig, keli) aad u buuxin oo xammuul siyaado ah saarid, Raaridda badan baabuurtu way ku rogmataa. Dh: rasayn.

raarid -ka: (magac, lab, keli) cid kale wax fahansiin.

-da: (magac, dhedig, keli) majare qudha doon ku wadid. Markabka raawiddiisa ku wad.

saahid¹: m.l (-diin, m.dh) Qof cabsida Ilaah u go'ay.

saahid²: f.mg1 (-day, -dday) 1. Cabsi Ilaah u go'id. 2. Ka s.: wax la caadaystay joojin.

m.l (-diin, m.dh) Qof cabsida Ilaah u go'ay.

m. n. ascetic

saahid [inchoative] v. become an ascetic

name-m ascetic person (Arb)

(fal) ka tag oo daa adduunyada. Ka saahid wixii xun.

saahid -ka: (magac, lab, keli) qof cibaado u baxa oo adduunka ka fogaada. Wadaadku waa saahid cidlo joog ah.

saahid: magac loo baxsho wiil la rajaynayo in uu noqdo mid Alle'ka'cabsi badan.

(Taahid-da)

Taah ka soo bixid, ka yeerid; jibaadid; talalid; madaarid.

m.f.dh eeg taah².

-da: (magac, dhedig, keli) alallida; jibaadida; cod gaaban ka soo bixida qofka buka uu ku dhawaaqo. Ri'du way taahaysaa. Dh: alalid, taahis, talalida, aadaarid.

name-m abstinent, ascetic

-da: (magac, lab, keli) sac markaa dhalay meeshuu ku ogaa ilmihiisa tegid, isagoo cod iyo orod samaynaya.

m.f.dh eeg idaad².

(Ijaabid-da)

Yeelid; maqlid; ajiibid, aqbalid.

m.f.dh eeg ijaab.

(Ijaarid-da)

Aqal, kd. ijaaro ka qaadid.

m.f.dh eeg ijaar².

m.f.dh eeg ilaal².

(Ilaaqid-da)

1. Murmid; doodid; jiriibbamid (ama cilaaqid).

2. Arkid; dhugasho.

m.dh la-mid: cilaaqid.

-da: (magac, dhedig, keli) qof kale, si aan dhab ahayn ula marmid; si kaftan ah ugu dheeldheelid.

imperative v., pl. you all speak!

iraahda: v., sg., subject case, present habitual: I am the one who says

v., sg., neg., present habitual: I do not say

iraahdo v., sg., relative form, present habitual: that I say

iraahdo v., sg., opt. form: may I say; let me say

(v) [Past] I said ~ idhaahdo. Ex: waxaan iraahdo waa inaad maqashaa; you have to listen to what I said

iraarad¹: m.l Afaaf.

iraarad²: f.g1 (-day, -dday) Guri, xero iyo wixi lamida irriddiisa xirid.

-da: (magac, dhedig, keli) guri, xero iyo wixii la mid ah, irriddiisa xirid.

(Itaalid-da)

(ku itaalid) Le'ekaysiin; ka badin la'aan.

m.f.dh eeg itaal³.

-da: (magac, dhedig, keli) ku tuntuunsi.

1. (Shaahid-da) Shaah cabbid.

2. (Shaahid-ka) Marag; markhaati.

shaahid¹: m.l (-dyo, m.dh) Marqaati.

shaahid²: m.f.dh eeg shaah².

m. n. witness

name-m witness; one who upholds the faith

-ka: (n) eyewitness (aay-wit-nes); spectator (ispak-teeyter) ~ markhaati