i'

a: (a')

Xarafka koowaad oo Alifka Soomaalida. Waa shaqal.

-a: (naxwe) qodob raaca ereyada lab oo kelida ah oo 6 shibbane ku dhammaada (c, h, kh, q, x iyo hamsa, sida: magac-a, daah-a, jookh-a, maraq-a, madax-a iyo go'-a).

(Aadana-ha)

Intii Nebi Aadan dhalay ka mid ah; dad; qof.

1. (Aagaan-ka) Furka aagaamaha iyo haamaha lagu daboolo.

2. (Aagaan-ta) Haan yar.

(Aakhira-da)

Meesha iyo nolosha danbe oo lagu noolaan doono, kolka adduunka laga tago.

Inta badan; badanaa; dhaaxa; qajeel

* (Aalkol-ka)

Biyabbiyood aan midab lahayn, oo ur sillan, oo daarmi og, oo baabbi'i og, oo siyaalo badan loo soo saaro, waxna loogu qabsado, (ama aalkolo).

(Aameel-ka)

1. Harrub.

2. Wixii waxay arkaan iska raaca.

(Aammiin-ta)

Erey ducada dabadeeda la yiraahdo oo ulajeeddadiisu tahay Ilaahow aqbal.

1. (qof) Aan dhagar iyo laqdabo aqoon; daacad; lillaahi.

2. (meel, kd.) nabad ah; aan cabsi lahayn.

(Aniga; aan; i; ii - annaga; innaga; aannu; na; noo) qofka hadla haya ama wax qora haya.

(Aana-da)

Xumaan hore oo lays gaarsiiyey oo in laga aarguto uurka lagu hayo; godob; utun; asaaye; aarsi; dakano.

(Aaran-ka)

1. Qaalmaha yaryar oo geela; qaan.

2. Doog iyo barwaaqo.

(Aas-ka)

1. Xabaasha (dadka dhinta) iyo waxa ku saabsan; duug.

2. Iftiinka midabyada leh oo qorraxdhaca; cirguduud; cilcillow.

(aash-)

Si miyir iyo xasilloonaani ku jirto; aayar, tartiib.

(Aayatiin-ka)

Waxtar aan durba dhalane, waa danbe, oo iyadana loo baahan yahay, la filana hayo oo loogu talaggalo; waxtar raaga; cirib-danbeed; meecaad.

(Ab-ka)

Awooweyaashii hore oo laga soo jeedey; isir; wasiir; walcan.

(Ab'ogaa-ga)

Dad dalka gudihiisa weligii degganaa; aan gadaal-ka-imaad ahayn; waddani (ab'ogaa iyo abaarikeentay).

(Abaabulid-da)

Arrin isku duwid; hagaajin; qabanqaabin; dumid (col).

(Abaadid-da)

(ku abaadid) ku daa'imid, ku waarid, ku ahaansho.

(Abaahi-ga)

Isutagga awrka iyo hasha.