hubqaadid

(Hubqaad-ka)

Filka lagu geli karo ciidanka qalabka sida, gaarey; gaashaanqaad.

m.l 1. (-dyo, m.l) Fil lagu dagaal geli karo oo la gaaro. 2. Qaab dharka loo xirto.

m. n., [compound] age of bearing arms, military age

-ka: (magac, lab, keli) da'da rasmi ahaan dhallinyaradu hub ku qaadi karaan. Wiilku waa hubqaad. Dh: gaashaanqaad, tisqaad, xillasaamud.

hubqaad -ka: (magac, lab, keli) qaabdhismeedka qofka. Dh: hannaan.

de: age of bearing arms, military age

lx: hubqaad

pd: (-ka)

ps: n2a-m-cmp

key: hubqaad

-da: (magac, dhedig, keli) geed meel ka biqlay, meel kale u rarid oo ku joojin.

-da: (magac, dhedig, keli) dadka gaar ahaan dhallinyarta xoogga leh, hub qaadid.

dabqaadid -da: (magac, dhedig, keli) (u ~) kala labo qolo oo is haysa oo heshiisiin. Dabqaadidda labada beelood ayaa wada?

m.f.dh eeg halqaad². la-mid: halqaad¹ (2).

(Hunqaacid-da)

Mantagid.

m.f.dh eeg hunqaac.

-da: (magac, dhedig, keli) cunto cillad darteed soo celin oo afka ka soo daadin. Dh: matagid.

m.f.dh eeg lugqaad².

m.f.dh eeg ambaqaad². la-mid: ambaqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) hawl iyo wax la mid ah oo meel maraysey, halkii ka sii jaanqaadid.

(Anbaqaadid-da)

Meel ka qaadid, ka bilaabid, ka wadid.

m.f.dh eeg dabaqaad². la-mid: dabaqaad¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) qof wax ka dhacay ka dabaqaadid oo ka daba xadid.

m.f.dh eeg dhirqaad.

m.f.dh eeg hanaqaad². la-mid: hanaqaad¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) korid oo xilli masuuliyad la qaadi karo gaadhid. Dh: xilqaadid, hanaqaadis, mudakarid, taabbagalid.

-da: (magac, dhedig, keli) laablakicid; laabkicid.

(Baadid-da)

Wax badan maqnaan; raagid; daahid.

m.f.dh eeg baad².

m.f.dh eeg bąad².

-da: (mayac, dhedig, keli) cela magnaan dheeraata. Scadid ku kala raugnays helmaan, baro wada galeyna. Dh: baaris, raagid, dachid, dibloed

baadid -da: (magac, dhedig, keli) Laydhitaanka iyo leexashada dhiuc la maro. Kobta adhiga becaubu degay kor uga baadaye

(Haadid-da)

Duulid; lalid; bidid.

m.f.dh eeg hąad³. la-mid: haadis².

-da: (magac, dhedig, keli) dhulka kor uga duulid; hawada dhexdeeda marid sida haadka iyo diyaaradaha. Haadiddu shinbiraha qaar way ku adagtahay. Dh: haadis, biibid, lalid. Li: daadegid.

(Qaadid-da)

1. Wax kor la geeyey sidid, meel ka wadid oo meel kale geyn.

2. (kor u qaadid) Meel hoose ka qaadid oo meel kore geyn; bilid.

3. (roob) Kicid.

4. (duullaan, col) xoolo dhicid.

5. (cudur) ku dhicid.

6. (hees kd.) Ku dhawaaqid; ka luuqin.

m.f.dh eeg qaad². la-mid: qaad¹ (4), qaadis.

-da: (n) the act of carrying (keering) or lifting

-da: (magac, dhedig, keli) wax dhulka yaal kor u hinjin. Qaadidda ad qodaxda dawga ka qaaddaa waa sadaqad. Dh: qaadis. Li: dhigid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) in wax mug leh gudihiisu deeqi karo ku shubid. Weel gaadid yar wax laguma shubto. Dh: deeqid, qaadis.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) cudur ama bugtaan cid kale haysa la bukoosho. Tallaalku kala qaadidda cudurrada ayuu yareeyaa.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) duullaan meel ugu kacid oo dagaal u xamaanqaadasho. Dh: weerarid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) ku luuqaynoo ku heesid. Qasaa'idka waa la kala qaadid ogyahay. Dh: heesid, qaadis.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) da'idda joojin Mayay qaadiddii milay ma leh. Dh: kacid, joogi. Li: da'id, hoorid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) xil aqbalid oo masuul noqosho, xil dusha u ridasho. Xilka qaadiddiisa dad badan ayaan ku degdegin. Dh: xilqaadis.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) dhac xoolaad samayn oo boobid. Qaadidda geel aad lahayn waa dembi kuu yaal. Dh: dhicid, boobid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) deeq iyo axsaan ku siin. Isku qaadidda jaadku way ka fududahay isa siinta lacagta. Dh: siin. Li: diidid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) gabadh iyada oon reerkoodu ogayn guur u kaxaysasho. Qaadidda gabdhaha in reerkooda laga doono ayaa ka sharaf badan. Dh: la tagid.

(Abaadid-da)

(ku abaadid) ku daa'imid, ku waarid, ku ahaansho.

m.f.dh eeg abaad². la-mid: abaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) duugowga iyo dabargo'a tilmaamaya baabi'idda wax jiray. Dh: goofid, gaboobid, raagid, duugoobid.

m.dh Dhiil yar oo ilmaha caanaha loogu shubo.

-da: (magac, dhedig, keli) dhiil yar oo ilmaha caanaha loogu shubo.

m.f.dh eeg umaad².

-da: (magac, dhedig, keli) dhimashada ama geerida.

-da: (magac, lab, keli) geed biqlay meel kale u rarid oo ku beerid. Dh: abaqaalid, tallaalid.

(Cabaadid-da)

Cabaad soo saarid; qaylin.

m.f.dh eeg cabaad². la-mid: caabad¹ (3).

-da: (magac, dhedig, keli) cabaad soo saarid; qaylin.

m.f.dh eeg gumaad². la-mid: gumaad¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) si kala sooc la'aan ah u layn. Dh: gumaad, baabi'in, xasuuqid.

(Habaabid-da)

Iska socosho, iyadoo aan dhulka la mara hayo, la kala garanayn; lumid; anbasho.

m.f.dh eeg habow². la-mid: habow¹.

-da: (magac, dhedig, keli) lumid meeshii habboonayd meel aan ahayn la maro. Dh: lumid, ambasho, dayow, asqoobid, hallaabid, habaabis, lumitaan, hallaabitaan.

(Habaarid-da)

Qof, kd., wax xun ugu duceyn; inkaarid.

m.f.dh eeg habaar².

-da: (magac, dhedig, keli) cid kale, wax xun iyo dhib Alle uga baryid. Habaaridda laguma degdego. Li: ducayn.

(Habqamid-da)

(yeer: xabbad, kd.) dadaal isaga dabadhicid; isdabajoog; xiriir.

m.f.dh eeg habqan².

-da: (magac, dhedig, keli) hadal aan macno iyo milgo lahayn oo badan ku sheekayn; si aan caddayn u yeedhyeedhid. Dh: hadaaqid. Li: murtiyayn

habqamid -da: (magac, dhedig, keli) si aan habaysnayn u socosho ama u cararid.

m.f.dh eeg hoyaad².

(Hulaaqid-da)

Qiiqaabidda hore oo dabka.

m.f.dh eeg hulaaq². la-mid: hulaaq¹.

-da: (magac, dhedig, keli) is qabsi iyo baahidda dabka huraya. Dabayshaa dabka hulaaqidda ugu wacan. Dh: hurid, baahid.

f.g2 (-iyay, -isay) Qof mantajin.

f.g2 (-iyay, -isay) Qof mantajin. m.f.dh, hunqaacin.

(Jibaadid-da)

Xoog u reemid; aad u taahid.

m.f.dh eeg jibaad².

-da: (magac, dhedig, keli) taahid oo xanuun ama ciil la reemid.

vl. n. confiscation, taking away

de: confiscation, taking away

lx: kaqaadid

pd: (-da)

ps: vn1-f

see: qaad

key: kaqaadid

(Muraadid-da)

Muraad (u) yeelasho.

m.f.dh eeg muraad².

-da: (magac, dhedig, keli) wax u qasdiyid oo dan yeelasho.

-ta: (magac, dhedig, keli) eeg dabqaadid.

-da: (magac, dhedig, keli) dal dalkisii laga riixo oo dad kali ka qaataan. Dh: dalqaadis.

(Dulqaadad-ka)

Dulqaadasho.

m.l la-mid: dulqaadasho.

m.dh Xumaan la falay eeddeeda qaadid. la-mid: eedqaad (2), eedqaadis.

-da: (magac, dhedig, keli) eedxambaarid.

(Garqaadid-da)

1. Gar niqiddeed gelid oo dad ama cid kale ku kala saarid; garsoorid; garniqid.

2. Hoggaamin; wadid.

m.f.dh eeg garqaad². la-mid: garqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) garsoorid ama dhexdhexaadin; dacwad qaadis.

m.f.dh eeg gerqaad².

m.f.dh eeg habsaan². la-mid: habsaan¹.

-da: (magac, dhedig, keli) ka maqnaasho xilligii loo baahnaa; dib u dhicid. Dh: raagid.

(Halgaadid-da)

Wax gacanta ku qabasho oo meel fog ku tuurid.

m.f.dh eeg halgaad².

-da: (magac, dhedig, keli) waran, dhagax iyo wixii la mid ah, ku tuurid ama ku dhufasho.

m.f.dh eeg harqaan².

(Harraadid-da)

Biyo la cabbo u baahasho; oomid; asqoobid.

m.f.dh eeg harraad².

-da: (magac, dhedig, keli) mid oomman oo harraaday ahaan. Dh: harraadis, asqoobid, oomis.

m.f.dh eeg hullow. la-mid: hillaab, hillaabid, hillaab¹ (3).

-da: (magac, dhedig, keli) hab dharka loo huwado.

m.f.dh eeg hunqaaci.

m.f.dh eeg minqaad².

m.dh la-mid: marqaamid.

-da: (magac, dhedig, keli) mirqaan ku jirid. Jaadka ayaa murqaamidda keena.

m.f.dh eeg nabdaad.

m.dh la-mid: nuqsaamid.

m.f.dh la-mid: geedqaadid.

m.f.dh eeg tisqaad². la-mid: tisqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) waqtigii lagu ciidmayey gaadhid. Tisqaadid ayuu joogaa wiilkaygii. Dh: taabo-gelid.