hor ... u

1. (Abuur-ka) a) Wax aan hor u jirin uumis; alkun. b) Geed ubxa haya, docda uu lafta ama iniinta ku lee yahay, oo kolkii la beero korta oo geed hor leh oo cusub noqota; laf ama iniin ama cad kasta oo geed hor leh noqon karta; firi. c) Hawsha la qabto kolka beerta abuurka lagu rida hayo.

2. (Abuur-ta) Sida loo uumay (farsamo, hab, qaab); baxaalli.

(Abuurid-da)

Wax aan hor u jirin uumid; curin; alkumid; jirsiin; dhalin; ahaysiin.

(Alkumid-da)

Wax aan hor u jirin abuurid; uumid.

(Alkun-ka)

1. Wax aan hor u jirin oo la abuuro; abuur; uun.

2. (Alkun-ka, Alkun-ta) Labada inay is guursadaan isu doonay, waxay isu yihiin.

(Burin-ta)

1. (-°) Wax hor u jirey baabbi'in; xeer hore jebin; weeso, kd. jebin, gadid.

2. () Eryid, cayrin, cagaajin.

3. Dheeri siin.

4. Abur soo saarid; karid (wax kulul oo shubma).

(Curin-ta)

Wax aan hor u jirin, jirsiin; bilaabid; abuurid; uumid; alkumid.

Kolkaas ama kol dhow la sameeyey; aan hor u jiri jirin; aan duug ahayn.

(Dhalin-ta)

1. Ilmo ka ummulin, ka keenid, ka soo bixin.

2. Wax aan hor u jiri jirin keenid ama samayn; curin; abuurid; uumid; alkumid; hindisid.

(Dhisid-da)

1. Aqal ama wax la mid ah oo aan hor u jirin, bilaabid oo dhammayn.

2. Harag qoyan ama wax la mid ah, inta la kala bixiyo oo la togo, engejin.

(Falid-da)

1. Afka ama addinka wax ka qabasho; wax aan hor u jirin, la imaansho; (wax) si ka dhigid; samayn; waxayn; falkin; yeelid; suubbin; qabasho.

2. Beer dhirta ka jarid, limid, kd.

3. Falfalid; sixrid.

(Gocasha-da)

Wax hor u dhacay, illaawid la'aan; tebid; garwaaqsasho; xusuusasho.

(Guri-ga)

1. Meel ama aqal, qof ama cidi deggan tahay oo ku nooshahay; aqal; hooy; ruun; min; rug.

2. Cudur inta hor ugu dhacay aan looga yaabayn inuu kol danbe ku dhaco; kabbaax.

(Hibasha-da)

Wax hor u dhacay oo laga samri waayo.

(Hifasha-da)

Wax hor u dhacay oo sidii la doona hayey aan laga yeelin, isku canaanasho; isciilkaanbiyid.

(Hindisid-da)

Wax aan hor u jiri jirin keenid, soo saarid. curin.

Erey yaab ku jiro: Illaa Cali waa geesi! Haddaan soo ogaaday, ama, hor uma ogeyn in Cali geesi yahay!

(Keenid-da)

1. Meel durugsan wax ka soo qaadid oo meesha kolkaas la joogo soo dhigid, soo joojin, soo taagid.

2. Wax aan hor u jirin abuurid, curin, hindisid.

(Naqtiin-ka)

1. Wax hor loo bartay oo la dhammeeyey, oo kol kale lagu noqdo.

2. Qofka wax uu hor u bartay ku noqda ee aan horujeedka ahayn.

(Nebi-ga)

Nin suubban oo Ilaah doortay oo ka warrama waxyaalaha dadka kale laga qariyey ama wax hor u dhacay ama dhici doona; waddada toosan oo Ilaah loogu dhowaado, buu dadka ku hanuuniyaa; haddii cid la yaqaan loo diro, kolkaa waa Nebi Rasuul ah.

(Qonbob-ka)

Engeg ama kulayl darti, oo wax hor u kala baxsanaa, iskula soo rooraan; laallaab, haryuub; canyayuub.