eedqaadid

m.l 1. E. ah: xumaan la falay eeddeeda qaadid. 2. la-mid: eedqaadid.

-ka: (magac, lab, keli) qof si badheedh ah eed dhabarka ugu rita. Dh: eedxambaar.

(Eedaamid-da)

(xoolo) xanuun la ciyid.

m.dh la-mid: aadaamid.

-da: (magac, dhedig, keli) eeg aadaamid.

eedaamid -da: (magac, dhedig, keli) riyaha xanuun la ciyid. Eedaamid ayaa ka dhamaatay xoolihii maanta xanuun dartii.

(Gedaadid-da)

Carasho; dhirfid; dharsid; wax diidid; geyrasho.

m.dh la-mid: gadoodid.

m.f.dh eeg gerqaad².

m.f.dh la-mid: geedqaadid.

(Andaqaadid-da)

Arrin lagu heshiiyey wixii xil ka yimaada ama eeddii ka timaadda, qaadasho; eed qaadid; xil xanbaarid; isu qoolid; shaf u tumid.

m.f.dh eeg andaqaad². la-mid: andaqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) eeg andaqaad.

-ta: (magac, dhedig, keli) dhaxan la beer qaadid.

m.f.dh eeg deelqaaf².

-da: (magac, dhedig, keli) suugaan qaafiyadda ka jebin oo si aan habdhac fiican lahayn u odhasho. Gabayga ka daa deelqaafid.

m.f.dh eeg qaadqaad.

-da: (magac, dhedig, keli) (ku ~) cid kale; af ama addin ku weerarid.

(Raadqaadid-da)

Falid; sixrid.

m.f.dh eeg raadqaad. la-mid: raad-gamid.

-da: (magac, dhedig, keli) raad hore daba socosho.

raadqaadid -da: (magac, dhedig, keli) cid kale falid ama baabid. Dh: falid, sixrid.

raadqaadid -da: (magac, dhedig, keli) socodbarasho bilaabid.

m.f.dh eeg daad².

(Eedaad-ka)

1. Aan la mahadin; rafaad; dhibaato; silic; saxariir.

2. Xanuun taah leh.

eedaad¹: m.l 1. Rafaad; silic; saxariir. 2. Xanuun daran.

eedaad²: f.mg1 (-day, -dday) 1. Rafaad badan la kulmid. 2. Xanuun daran la kulmid.

v. sigh, groan

eedaad m. n. difficulty, hardship; sigh, groan

-ay/day: (v) to utter a deep voice of pain or displeasure: groan (gorown); moan (mown) ~ taah

(fal) gef iyo qalad aad geysatay, cidhibtiisa u dhibtoo; cidhibta dhib aad geysatay eed.

eedaad: (fal) silic iyo saxariir ha ku haleelaan; rafaad iyo dhib lagu mari.

eedaad -ka: (magac, lab, keli) silic iyo darxumo. Waxan eedayeen, eedaad u maray, adigay ahayd Dh: hiirtaanyo, saxariir, silic. Li: badhaadhe, barwaaqo, ladnaan.

eedaad -ka: (magac, lab, keli) xanuun jibaad iyo taah weheliyaan.

(Qaadid-da)

1. Wax kor la geeyey sidid, meel ka wadid oo meel kale geyn.

2. (kor u qaadid) Meel hoose ka qaadid oo meel kore geyn; bilid.

3. (roob) Kicid.

4. (duullaan, col) xoolo dhicid.

5. (cudur) ku dhicid.

6. (hees kd.) Ku dhawaaqid; ka luuqin.

m.f.dh eeg qaad². la-mid: qaad¹ (4), qaadis.

-da: (n) the act of carrying (keering) or lifting

-da: (magac, dhedig, keli) wax dhulka yaal kor u hinjin. Qaadidda ad qodaxda dawga ka qaaddaa waa sadaqad. Dh: qaadis. Li: dhigid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) in wax mug leh gudihiisu deeqi karo ku shubid. Weel gaadid yar wax laguma shubto. Dh: deeqid, qaadis.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) cudur ama bugtaan cid kale haysa la bukoosho. Tallaalku kala qaadidda cudurrada ayuu yareeyaa.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) duullaan meel ugu kacid oo dagaal u xamaanqaadasho. Dh: weerarid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) ku luuqaynoo ku heesid. Qasaa'idka waa la kala qaadid ogyahay. Dh: heesid, qaadis.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) da'idda joojin Mayay qaadiddii milay ma leh. Dh: kacid, joogi. Li: da'id, hoorid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) xil aqbalid oo masuul noqosho, xil dusha u ridasho. Xilka qaadiddiisa dad badan ayaan ku degdegin. Dh: xilqaadis.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) dhac xoolaad samayn oo boobid. Qaadidda geel aad lahayn waa dembi kuu yaal. Dh: dhicid, boobid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) deeq iyo axsaan ku siin. Isku qaadidda jaadku way ka fududahay isa siinta lacagta. Dh: siin. Li: diidid.

qaadid -da: (magac, dhedig, keli) gabadh iyada oon reerkoodu ogayn guur u kaxaysasho. Qaadidda gabdhaha in reerkooda laga doono ayaa ka sharaf badan. Dh: la tagid.

(Dhaadid-da)

1. Dhaad ka xirid.

2. Ogaansho.

m.f.dh eeg dhaad². la-mid: dhaadis, dhaagid.

m.dh la-mid: dhąagid.

-da: (magac, dhedig, keli) ogaansho ay hubsiimo ku jirto. Dh: hadid.

dhaadid -da: (magac, dhedig, keli) u fiirsasho oo aad ula socosho. Dhabbadii markay naga duween shicibku dhaadaayay. Dh: eegid, dhursugud.

m.f.dh eeg idaad².

-da: (magac, dhedig, keli) geed meel ka biqlay, meel kale u rarid oo ku joojin.

m.f.dh eeg bedqab. la-mid: bedqabis.

-da: (magac, dhedig, keli) nabadqabid aan wax iin ama waxyeella ah lahayn. Bedqabid laguma waaree intaad bedqabto wax qabso. Dh: nabadqabid.

-da: (magac, dhedig, keli) weel la culay, madawgii ku hadhay iyo huubihii culayga, ka masaxid oo wixii uu ku reebay ka sifayn. Dh: catirid.

cidaadid -da: (magac, dhedig, keli) meel yar oo daloosha, walax kale ku cadaadin.

m.dh la-mid: dadaalid.

-da: (magac, dhedig, keli) si weyn oo shago u qabasho. Dh: dadaalid.

de: sigh, groan

hm: 1

lx: eedaad

pd: (eedaaday)

ps: v1=

key: eedaad_1

de: difficulty, hardship; sigh, groan

hm: 2

lx: eedaad

pd: (-ka)

ps: n1-m

key: eedaad_2

m.f.dh eeg eyfaad². la-mid: eynfaadid.

geedqaad¹: m.l 1. Geeda ka jaridda meel beer ah wax kale laga dhigayo. 2. G. ah: beer hal mar la geedqaaday. 3. la-mid: geedqaadid. la-mid: oodqaad¹.

geedqaad²: f.g1 (-aaday, -aatay) Geed ka jarid (dhul). la-mid: oodqaad².

geedqaad¹: m.l 1. Geeda ka jaridda meel beer ah wax kale laga dhigayo. 2. G. ah: beer hal mar la geedqaaday. 3. la-mid: oodqaad.

geedqaad²: f.g1 (-aaday, -aatay) Geed ka jarid (dhul). m.f.dh, geedqaadid. la-mid: oodqaad.

v. clear (an area) of trees, deforest, prepare land for farming

de: clear (an area) of trees, deforest, prepare land for farming

lx: geedqaad

pd: (geedqaaday)

ps: v1=tr

key: geedqaad

(Gidaadid-da)

(xoolo, kd.) Gedaadid.

m.dh la-mid: gadoodid.

vl. n. confiscation, taking away

de: confiscation, taking away

lx: kaqaadid

pd: (-da)

ps: vn1-f

see: qaad

key: kaqaadid

m.f.dh eeg qadaad².

-da: (n) survival (sar vaay val); the act or process of surviving ~ badbaado

-da: (magac, dhedig, keli) nabadgalka laga nabadgalo dhibaato iyo col. Badbaadidda lama gartee, Allow adu noo jidbixi.

-da: (magac, dhedig, keli) jeedaalin ku samayn. Beeqaaqid iyo dhays ba waa lagu dayoo weli maaro loo waaye.

-da: (magac, dhedig, keli) dadka gaar ahaan dhallinyarta xoogga leh, hub qaadid.

dabqaadid -da: (magac, dhedig, keli) (u ~) kala labo qolo oo is haysa oo heshiisiin. Dabqaadidda labada beelood ayaa wada?

-da: (magac, dhedig, keli) dal dalkisii laga riixo oo dad kali ka qaataan. Dh: dalqaadis.

m.dh la-mid: eyfaadid.

-da: (magic, dhedig, keli) dhibaato iyo daal la kulmid; rafaadid.

(Garqaadid-da)

1. Gar niqiddeed gelid oo dad ama cid kale ku kala saarid; garsoorid; garniqid.

2. Hoggaamin; wadid.

m.f.dh eeg garqaad². la-mid: garqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) garsoorid ama dhexdhexaadin; dacwad qaadis.

m.f.dh eeg halqaad². la-mid: halqaad¹ (2).

m.dh la-mid: hubqaadasho.

-da: (magac, dhedig, keli) gaashaanqaadid.

(Jeeqaaqid-da)

Fiirin; eegid; dhawrid.

m.f.dh eeg jeeqaaq².

-da: (magac, dhedig, keli) marka qof sugayo wax aan la hubin.

m.dh la-mid: jarmaadid.

m.l la-mid: jidqaadasho.

-ka: (magac, lab, keli) waddo cad qaadid.

m.f.dh eeg lugqaad².

(Meecaadid-da)

Waxtar iyo lihiin danbe oo loo aayo yeelasho.

m.f.dh eeg meecaad³.

-da: (magac, dhedig, keli) xilli meecaad galid waana wakhtiga idaha laga reebo sumalka. meecaadid -da: (magac, dhedig, keli) waxtar iyo lihiin dambe oo loo aayo yeelasho. Dh: aayo.

m.dh la-mid: maryaadid.

m.f.dh eeg minqaad².

m.f.dh eeg tisqaad². la-mid: tisqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) waqtigii lagu ciidmayey gaadhid. Tisqaadid ayuu joogaa wiilkaygii. Dh: taabo-gelid.

-da: (magac, dhedig, keli) xil masuuliyadeed qaadid oo dhabarka u ridasho. Dh: xilqaadis.

xilqaadid -da: (magac, dhedig, keli) xil ka wareejin oo cid kale u dhiibid. Dh: casilid, xilqaadis Li: xilsaarid, xilsaaris

m.dh la-mid: qaneeqaadid.

m.f.dh eeg afarqaad². la-mid: afarqaad¹ (1), afarqaadis, afarqaadlays, afarqaad.

-da: (magac, dhedig, keli) orod afarta addin marba labo israac u qaadis. Afarqaadid buu awrku reerka ku yimid. Dh: baabacayn, durdurin, dhabaabacayn, saqlayn.

-da: (magac, dhedig, keli) eeg aftiqaad. aftir ka: (magac, lab, keli) cuntada iyo sharaabka soonka lagu furo Bisha Ramadaan. Li: suxuur.

m.f.dh eeg ambaqaad². la-mid: ambaqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) hawl iyo wax la mid ah oo meel maraysey, halkii ka sii jaanqaadid.

(Anbaqaadid-da)

Meel ka qaadid, ka bilaabid, ka wadid.

-da: (magac, dhedig, keli) liibaan helid; farxad iyo raynrayn ku jirtid. Dad iyo duunyo ba badhaadhid Allow na gaadhsii. Dh: baraarid, lii, barwaaqoobid, rayrayn.

(Beekhaamid-da)

1. Badasho; tarmid; bulaalid; barakoobid.

2. Dhaqaaloobid; tashiilmid.

m.f.dh eeg beekhaan². la-mid: beekhaan¹.