dib ... u

(Ajalid-da)

1. (Waqti) dib u dhigid.

2. Geeri ku keenid; dilid.

(Akhirid-da)

Wax goortaas la qaban lahaa, dib u dhigid.

(Baajin-ta)

Wax la samayn lahaa dib u dhigid ama iska deyn.

(Baaqasha-da)

Wax dhici lahaa oo aan dhicin; meel la aadi lahaa ama la iman lahaa iska deyn ama dib u dhigasho.

(Barroosin-ka)

Bir culus oo ilko dhawr ah oo dib usoo laaban iyo dabo daloosha oo silsilad loogu xiro leh, oo maraakiibta iyo doonyaha badda loogu tuuro kolka la joojina hayo.

(Biciid-ka)

Ugaarta waaweyn oo Afrika jaad ka mid ah: wuxuu lee yahay geeso dheerdheer oo toostoosan oo dib u jeeda.

(Caari-da)

(bad; kd.) dib u noqosho; xagga xeebta ka durkid; (ama caarid).

(Caaryid-da)

1. (bad) dib u noqosho; xagga xeebta ka durkid.

2. (ku caaryid) Meel xeeb ah baddu geyn, ku tufid.

1. (Cawl-ka) Midab casiin-ka-warqab ah.

2. (Caw-sha) Ugaarta waaweyn jaad kamid ah; waxay leedahay: midab cawl ah oo uurka iyo barida ka cad, daliig madow oo wejiga bartankiisa (geesaha taniyo sanka) ku dhilan; geeso marka hore dib u rogan oo kol labaad horay u soo rogmada.

(Celin-ta)

Gadaal u wadid; dib u laabid; joojin; hakin.

(Ceshiimeyn-ta)

Dib u soo celin; isucelin.

(Daah-a)

1. Ilixir laga sameeyey dhar ama shiraac ama wax kale oo lagu xiro albaabbada iyo khalfadaha, kd., ama qolalka lagu kala gooyo; ilixir.

2. Dib u dhac; raagis.

(Daahid-da)

1. (-') Daah u yeelid; ilixirid.

2. Raagid; dib u dhicid.

3. (ka soo daahid) madaxqaad; cudur ka kicid; diif cudur ka muuqato.

(Daahin-ta)

Dib u dhigid; raajin.

(Dabaadi-ga)

(xoolo) weligood aad u danbeeya kolka la soconayo; dib u hara; aan caarad ahayn; haraa.

(Dabammarid-da)

Weydaarasho; dib u noqosho; dhabarjebin.

(Dabammarin-ta)

Meesha u danbaysa geyn; dib u dhigid.

1. (Dabbaal-ka) a) (xoolo, kd.) dib u soo rogid; celin; waabin. b) Qof aan caqli badnayn: nacas; doqon; seegseeg.

2. (Dabbaa-sha) Dabaal.

(Dabbaalid-da)

(xoolo, ugaar) dib u soo waabin; soo rogid; horjoogsasho.

(Dabrayn-ta)

Weerar dabro ah dib u celin.