dabqaadid

(Abaadid-da)

(ku abaadid) ku daa'imid, ku waarid, ku ahaansho.

m.f.dh eeg abaad². la-mid: abaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) duugowga iyo dabargo'a tilmaamaya baabi'idda wax jiray. Dh: goofid, gaboobid, raagid, duugoobid.

(Dabaadi-ga)

(xoolo) weligood aad u danbeeya kolka la soconayo; dib u hara; aan caarad ahayn; haraa.

m.l 1. Xilli, intiisa ugu dambeysa. Tusaale: “Gu'ga dabaadigiisa baa geelu dhalay”. 2. D. ah: neef had iyo jeer xoolaha gadaashooda socda; haraa.

m.l 1. Xilli, intiisa ugu dambeysa. Tusaale: Gu'ga dabaadigiisa baa geelu dhalay. 2. D. ah: neef had iyo jeer xoolaha gadaashooda socda; haraa.

m. n. end; finale; epilogue

-da: (magac, dhedig, keli) socdaalka loo galo soo gurashada yicibta iyada oo dhul jarar ah laga dhaadhacayo. Nimankii reerku dabaadi ayay ku magan yihiin. Dh: arah.

dabaadi-ga: (magac, lab, keli) xoolaha marka loo wado aroorka ama geeddiga la wado inta gaabiska ah ee had iyo jeer usha lala dhaco. Adhigii dabaadi buu wada noqday. Dh: caarad, doon, mashaaful, hadhaa.

de: end; finale; epilogue

lx: dabaadi

pd: (-ga)

ps: n2a-m

key: dabaadi

(Dabqaad-ka)

Weel yar oo laga sameeyo dhoobo ama dhagax jilicsan ama wax kale oo sariir iyo dheg la qabto leh, oo dabka lagu rito, dhirta udgoonna lagu shido; idan.

m.l (-dyo, m.dh) Qalab yar oo sida badan dhagax jilicsan ama dhoobo ka samayan oo fooxa lagu shito.

m.l (-dyo, m.dh) Qalab yar oo sida badan dhagax jilicsan ama dhoobo ka samayan oo fooxa lagu shito.

m. n., [compound] incense burner

(fal) u kala labo dhinac oo dagaal ama is afgaranwaa ka dhexeeyo u kala wargee. Odayaal baa u kala dabqaadaya labada beelood ee dagaallamaya. Dh: heshiisii, dhexdhexaadi.

dabqaad -ka: (magac, lab, keli) hub gurasho oo dagaal isku diyaarin. Dh: is'hubayn.

dabqaad-ka: (magac, lab, keli) weel yar oo laga sameeyo dhoobo ama dhagaxburbur la qoray oo sariir iyo dheg la qabto leh, dabkana lagu rito oo dhirta udgoon lugu shito. Dabqaad keen aan fooxa ku ridee. Dh: idan.

dabqaad: (tilmaame) inta da'yarta ah ee awoodda u leh inay dagaalka tagto. Labaatan nin oo dabqaad ah reerka ma wada joogaan. Dh: gaashaanqaad, hubqaad.

de: incense burner

lx: dabqaad

pd: (-ka)

ps: n2-m-cmp

syn: idan

key: dabqaad

-da: (magac, lab, keli) geed biqlay meel kale u rarid oo ku beerid. Dh: abaqaalid, tallaalid.

(Cabaadid-da)

Cabaad soo saarid; qaylin.

m.f.dh eeg cabaad². la-mid: caabad¹ (3).

-da: (magac, dhedig, keli) cabaad soo saarid; qaylin.

m.dh la-mid: dabaakhid.

m.dh la-mid: daabaxid.

-da: (magac, dhedig, keli) gawricid; qoorta ka jarid. Dh: qalid.

vl. n. confiscation, taking away

de: confiscation, taking away

lx: kaqaadid

pd: (-da)

ps: vn1-f

see: qaad

key: kaqaadid

m.f.dh eeg dabaxad.

-da: (magac, dhedig, keli) qof wax la isku ogaa dabamarid oo wax aanu raalli ka ahyn ku samayn. Dh: dabamarid.

(Dabbaalid-da)

(xoolo, ugaar) dib u soo waabin; soo rogid; horjoogsasho.

m.f.dh eeg dabbaal³. la-mid: dabbaal¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) in yar joojin oo aguugga ka hakin. Lo'du dabbaalidda ayay ku mirataa. Dh: waabin, hakin, dabaalis.

(Dabbaanid-da)

Webi ama durdur lug ku gudbid; dabbaanka biyaha socda lug ku marid.

m.f.dh eeg dabbaan³. la-mid: dabbaan¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) webi ama durdur lug kaga gudbid. Dabbaanid kaga gudub togga.

m.f.dh eeg dabraac³. la-mid: dabraac¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) «soo~ ehel iyo qaraabo raadsasho.

dabraacid-da: (magac, dhedig, keli) (soo ~) meel cunto leh raadsasho.

(Dammaadid-da)

Wax dammaadsan noqosho.

m.f.dh eeg dammaad².

-da: (magac, dhedig, keli) wareerid iyo dayoobid; wax dammaadsan noqod. dammaadsan: (tilmaame) mid wareersan.

m.f.dh eeg danqaab². la-mid: danqaab¹, danqaabo.

-da: (magac, dhedig, keli) wax kolka horeba aan luga adag ku joogin, taabasho oo danqarid. Dh: daarid, dhibid.

(Garqaadid-da)

1. Gar niqiddeed gelid oo dad ama cid kale ku kala saarid; garsoorid; garniqid.

2. Hoggaamin; wadid.

m.f.dh eeg garqaad². la-mid: garqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) garsoorid ama dhexdhexaadin; dacwad qaadis.

m.f.dh eeg halqaad². la-mid: halqaad¹ (2).

m.dh la-mid: hubqaadasho.

-da: (magac, dhedig, keli) gaashaanqaadid.

m.f.dh eeg nabdaad.

-da: (magac, dhedig, keli) dhul laga. qaado dadkii lahaa.

m.f.dh eeg afarqaad². la-mid: afarqaad¹ (1), afarqaadis, afarqaadlays, afarqaad.

-da: (magac, dhedig, keli) orod afarta addin marba labo israac u qaadis. Afarqaadid buu awrku reerka ku yimid. Dh: baabacayn, durdurin, dhabaabacayn, saqlayn.

m.f.dh eeg ambaqaad². la-mid: ambaqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) hawl iyo wax la mid ah oo meel maraysey, halkii ka sii jaanqaadid.

(Anbaqaadid-da)

Meel ka qaadid, ka bilaabid, ka wadid.

(Andaqaadid-da)

Arrin lagu heshiiyey wixii xil ka yimaada ama eeddii ka timaadda, qaadasho; eed qaadid; xil xanbaarid; isu qoolid; shaf u tumid.

m.f.dh eeg andaqaad². la-mid: andaqaad¹.

-da: (magac, dhedig, keli) eeg andaqaad.

m.f.dh eeg calaqaad.

-da: (magac, dhedig, keli) marka uu qof ka daba qaato hadalkii ugu dambeeyey ee qof kale waday. Daabraacidda hadalkayga iska dayoo wax kale u leexo.

-ta: (magac, dhedig, keli) wax qoyan ku maliiqid oo ku dhoobid.

-da: (magac, dhedig, keli) si tukube ah wax ugu dhaqaaqid.

m.f.dh eeg dhirqaad.

m.f.dh eeg faraqaad². la-mid: faraqaad¹.

m.f.dh eeg hanaqaad². la-mid: hanaqaad¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) korid oo xilli masuuliyad la qaadi karo gaadhid. Dh: xilqaadid, hanaqaadis, mudakarid, taabbagalid.

(Jaanqaadid-da)

1. (qof kabo qaba) qaadista tallaabada, shanqar ka yeersiin.

2. Saanqaadid; socosho; tegid.

m.dh eeg jaanqaad². la-mid: jaanqaad¹ (3).

f. n. noise of footsteps; walking, going

-da: (magac, dhedig, kali) isla helisteeda iyo ciyaariddeedaba. Dh: jaanqaadis.

de: noise of footsteps; walking, going

lx: jaanqaadid

pd: (-da)

ps: n2a-f

key: jaanqaadid

m.f.dh eeg kabaraad². la-mid: kabaaradis.

m.f.dh eeg kalaqaad². la-mid: kalaqaad¹ (2).

-da: (magac, dhedig, keli) ilmo kalaqaad u samayn.

m.f.dh eeg maanqaad.

-da: (magac, dhedig, keli) niyad kicin oo jacayl iyo xamaasad ka buuxin. Nayaa nin ku jecel maanqaadidda ka daa oo adna isa sii. Dh: maanqaadis.

m.f.dh eeg qaadqaad.

-da: (magac, dhedig, keli) (ku ~) cid kale; af ama addin ku weerarid.

m.f.dh eeg qaarqaad².

-da: (magac, dhedig, keli) sakaraad qabid.

(Raadqaadid-da)

Falid; sixrid.

m.f.dh eeg raadqaad. la-mid: raad-gamid.

-da: (magac, dhedig, keli) raad hore daba socosho.

raadqaadid -da: (magac, dhedig, keli) cid kale falid ama baabid. Dh: falid, sixrid.

raadqaadid -da: (magac, dhedig, keli) socodbarasho bilaabid.

(Saanqaadid-da)

(ilmo yar) socod barasho bilaabid.

m.f.dh eeg saanqaad². la-mid: saanqaad¹ (3).

-da: (magac, dhedig, keli) 'ilmo yar' socod bilaabid socodbarasho.

-da: (magac, dhedig, keli) waxbarasho ama dhaqaale, kor u qaadid.

-da: (magac, dhedig, keli) xoolo aad lahayn xoog ku kaxaysasho. Xabbaadhiddu waax xaaraan. Dh: dhicid, qaadidi, boojin.

f.g/mg2 (-iyay, -isay) 1. (f.g) Baadi goobisteed raajin. 2. (f.mg) Ku a.: wax xaalad gaar ah ku raajin. la-mid: abaadsii.

name-m longevity; long life

magac loo baxsho wiil cimridherer ama nolol wanaagsan oo raagta loo rajaynayo.

(fal) baabi'i oo dhammee. Ka abaadi buu yidhi, aduunyada dhammaanteed, reer Aare oo idil. Dh: idlee.

abaadi: (fal) raaji oo waari. Abaadi naftaada, haddaad Alle diidday. Dh: waari, daa'imi.

m.l (-do, m.l) (baayoloji) Ka rujinta geedka laga rujiyo meel ee la geeyo meel kale. Tusaale: “Ka saaridda geed dheri lagu beeray ee loo wareejiyo dhulka”.

m.l (-do, m.l) (baay.) Ka rujinta geedka laga rujiyo meel ee la geeyo meel kale. Tusaale: Ka saaridda geed dheri lagu beeray ee loo wareejiyo dhulka.

(fal) geed meel ka biqlay, meel kale u rar oo ku jooji.

(Baadid-da)

Wax badan maqnaan; raagid; daahid.