af-ka

(Af-ka)

1. Xubinta nafleydu cunnada ka cunto oo bushimaha iyo carrabka iyo ilkuhu ku yaalliin.

2. Ereyada iyo ulajeeddooyinkooda; hadal dhan oo tol isku garto oo ku wada hadlo, oo wax ku qabsado.

3. Dhinaca birtu wax ka gooyso.

(Maggaraasa-da)

Bahal badda ku nool oo malada iyo garfaadka la jaad ah oo af kala jeexan leh.

(Qaansa-da)

1. Qalab ka samaysan ul ama wax kale oo la mid ah, oo lagu nadoocshey boqon ama xarig labada af kaga xiran, oo leebka iyo gamuunka laga gano.

2. Dhis qoolaaban oo qaansada qaabkeeda leh oo guryaha iyo dhisaska kale qaarkood.

3. Goobaabin la kala baray, barkeed.

(Rogid-da)

1. Wax afka ama dhinaca korreeya u hoosmarin; genbiyid; geddiyid.

2. (ka rogid) Ka qaadid; ka wareejin.

3. (ku rogid) Ku daboolid; korka ka saarid; ku xirid; dib ugu laabid; ugu celin.

4. Af af kale ku geddiyid, ku fasirid, ku tarjumid.

(Tarjumid-da)

Af af kale ku fasirid, u rogid.

(Tarjuma-da)

Fasirka af af kale loo rogo, lagu fasiro.

af¹: m.l (afaf, m.l) 1. Xubinta nafleydu ay wax ku cunto oo bushimaha, carrabka iyo ilkuhu ay ku yaalliin. 2. Dhinaca ay middidu wax goyso. 3. Waddo, tog, xarig iyo wixi lamida dacalka ay ka bilowdaan. 4. Wax guda leh meesha wax looga shubi ama gelin karo. 5. A. leh: sida fiican ee birta la adeegsadaa wax u goyso.

af²: m.l (afaf, m.l) 1. (naxwe) Hadal ay bulsho u adeegsato sidii ay isku wargaarsiin lahayd, luqad. 2. A. guud: af ka dhexeeya ummad isku qaran ah, waxaana loo adeegsadaa siiba xagga warbaahinta iyo waxbarashada; a. qoraal: qaab afeedka la adeegsado marka wax la qorayo, kaasoo u dhow ama la xariira qaabka suugaanta, sidaa daraaddeed wuu ka adagyahay, siiba xagga weereynta, qaabka afka ee tiraab ahaan loo adeegsado; a. tirabeed: qaab afeedka la adeegsado marka si caadi ah loo hadlayo; a. maldahan: hadal daboolan oo duluc ama ujeeddo kale ay ku dhex qarsoontahay; wuxuuna xallad u yeela siiba hadalka suugaanta.

f.g2 (-iiyay, -iisay) Biyo, caano iyo wixi lamida nafley af ka siin.

m.l (muus.) Durbaan laba af ka daloola oo harag xallafsan ku rogan.

f.g1 (-gay, -gtay) 1. Wax afka ama dhinaca korreeya u hoos marin; genbiyid; geddiyid. 2. Ka r.: ka qaadid; ka faydid. 3. Ka r.: alaab meel saaran ka dejin; ka wareejin. 4. Ku r.: ku daboolid; korka ka saarid; ku xirid. 5. Dib ugu laabid. 6. U r.: af af kale ku fasirid, ku tarjiumid. 7. Xoolo jaho foolkoodu aaddanaa jaho kale u jeedin.

m.dh (-ooyin, m.l) Wax lagu fasiray af kale. la-mid: tarjimad, tarjimo, tarjumad, turjumad, turjumo.

f.g1 (-umay, -untay; -umi) 1. Qoraal af kale ku beddelid. 2. Ka t.: cid wax ay sheegto cid kale u fasirid. la-mid: tarjin, turjun.

af¹: m.l (afaf, m.l) 1. Xubinta nafleydu ay wax ku cunto oo bushimaha, carrabka iyo ilkuhu ay ku yaalliin. 2. Dhinaca ay middidu wax goyso. 3.Waddo, tog, xarig iyo wixi lamida dacalka ay kabilowdaan. 4. Wax guda leh meesha wax looga shubi ama gelin karo.

5. A. leh: sida fiican ee birta la adeegsadaa wax u goyso.

af²: m.l (afaf, m.l) 1. (naxwe) Hadal ay bulsho u adeegsato sidii ay isku wargaarsiin lahayd, luqad. 2. A. guud: af ka dhexeeya ummad isku qaran ah, waxaana loo adeegsadaa siiba xagga warbaahinta iyo waxbarashada; a. qoraal: qaab afeedka la adeegsado marka wax la qorayo, kaasoo u dhow ama la xariira qaabka suugaanta, sidaa daraaddeed wuu ka adagyahay, siiba xagga weereynta, qaabka afka ee tiraab ahaan loo adeegsado; a. tirabeed: qaab afeedka la adeegsado marka si caadi ah loo hadlayo; a. maldahan: hadal daboolan oo duluc ama ujeeddo kale ay ku dhex qarsoontahay; wuxuuna xallad u yeela siiba hadalka suugaanta.

f.g2 (-iiyay, -iisay) Biyo, caano iyo wixi lamida nafley af ka siin. m.f.dh, cąbsiin.

f.g1 (-gay, -gtay) 1. Wax afka ama dhinaca korreeya u hoos marin; genbiyid; geddiyid. 2. Ka r.: ka qaadid; ka faydid. 3. Ka r.: alaab meel saaran ka dejin; ka wareejin. 4. Ku r.: ku daboolid; korka ka saarid; ku xirid. 5. Dib ugu laabid. 6. U r.: af af kale ku fasirid, ku tarjiumid. 7. Xoolo jaho foolkoodu aaddanaa jaho kale u jeedin. m.f.dh, rogid.

m.dh (-ooyin, m.l) Wax lagu fasiray af kale. la-mid: tarjimad, tarjimo, tarjumad.

f.g1 (-umay, -untay; -umi) 1. Qoraal af kale ku beddelid. 2. Ka t.: cid wax ay sheegto cid kale u fasirid. m.f.dh, tarjumid. la-mid: tarjin, turjun.

/ageyp/ (adj) af kala qaad.

af-ka: (n) 1. mouth (mawth). 2. opening (open ning); an open space serving as a passage or gap (gaap) ~ dalool

af-ka: (n) language (laanguweyj). Ex: afka Ingriiska ma taqaan? do you speak the English language?

—af leh: (adj) sharp (shaarp); having a thin edge suitable for or capable of cutting or piercing. Ex: middi afleh; a sharp knife [a knife with sharp blade]

af -ka: (n) tip (rip); head (heedhy the foremost or leading position ~ madax. Ex: birta afka ka qabo; catch the metal from tip

-ka: (magac, lab, keli) xubinta nafleydu ku cunto cunnadana kana hadasho ee bushimaha carrabka iyo ilkuhu ku yaalliin. Af daboolan waa dahab.

af -ka: (magac, lab, keli) luqad ay ummadi isku afgarato oo wax isku gaadhsiiso. Waa hadal ereyo ka kooban oo dhanka ujeeddooyinka iyo xeerashaba ka dhamays tiran. Dh: luqad, hadal.

af -ka: (magac, lab, keli) dhinaca ay birtu wax ku goyso. Cali waxa uu sitay seef af badan. Dh: xanaf.

af -ka: (magac, lab, keli) tog, dooxo iyo wixii la mid ah, goobta ay ka bilaabmaan ama ka unkamaan. Kolkii aan togga afkiisa gaadhnay ayaan nasniimo u fadhiisannay.

af -ka: (magac, lab, keli) ceel, il iyo wixii la mid ah, meesha ay biyuhu ka soo boodaan ama ka soo baxaan. Isha afkeegii waan hellay. Dh: il.

af -ka: (magac, lab, keli) caarada wax kaste oo fiiqan ama yuuban; halka ugu horraysa ee wax mudda. Marka suuqa la marayo, waranka afkiisa waa la foorarshaa. Dh: caaro, caarad.