a.d.

a: (a')

Xarafka koowaad oo Alifka Soomaalida. Waa shaqal.

-a: (naxwe) qodob raaca ereyada lab oo kelida ah oo 6 shibbane ku dhammaada (c, h, kh, q, x iyo hamsa, sida: magac-a, daah-a, jookh-a, maraq-a, madax-a iyo go'-a).

(Alif-ka)

1. Magaca xuruufta; Alifba'.

2. A'-da Carabiga

(Ba'-a)

Dhicitaan, dhibaato iyo waxyeello xun cid gaarsiiya; hoog; belo; baabba'; baas.

(Baah-a)

Dhulka wada gaaray; faaf.

(Bannaanbax-a)

Dad badan oo wadajir dibadda ugu baxa, ismuujin siyaasadeed ama roobdoon ama sabab kale darteed; banbax, dibadbax.

1. (Bar-ka) Wax labo meelood oo is le'eg loo qaybshey, meeshood; nus.

2. (Bar-ta) a) Dhibic; gaashi; astaan. b) Xoolo.

1. (Caddaan-ka) a) Dad, kd., cadcad. b) Lacag, c) Bareer.

2. (Caddaan-ta) Midab cad ahaan; midab cad yeelasho.

(Curuq-a)

Daal laga garto muruqyada iyo seedaha kolka fadhi lagu raago.

(Daardhuuq-a)

Dheef ama wax kale oo waxtara oo yar oo aan la wada ogeyn oo qof gaar ahaan u qabo ama ugu qarsoon.

(Daqiiq-a, Daqiiq-da)

Badarka la tumay oo laga dhigay budo; bur.

1. (Dardar-ka) a) Dad badan oo cumur ah xoog ku dhexmar; jibaax; jiiris; waxyeello, b) Weel, dhawr jeer, biyo, kd., la daro.

2. (Dardar-ta) Carcar, xanaf, xajiin.

1. (Daw-da) Ceelal isu dhowdhow oo meel ku wada yaal; so'.

2. (Daw-ga) a) Dhul la falay oo loo sameeyey in la maro; dhabbe; waddo, marin, jid; ... b) Tusmada wanaagsan oo ay eg tahay in dadka lagula dhaqmo.

(Dawac-a)

Dawacada keeda lab.

(Dhac-a)

Dad xoolihi oo xoog lagu qaato ama lagu haysto; booli.

(Dhama'-a)

Dayow.

(Dhiigbax-a)

Dhiig badan oo oogada ka yimaada.

(Dibdhac-a)

Dibudhac.

(Difaac-a)

Daafac.

(Diiq-a)

Doorada keeda lab; diyaad lab; diig.

1. La diley oo dhintay ama aad wax loo yeelay.

2. (Dilan-ka) a) Dilliin. b) Waxyeello; dhib.