5

aad: 1. (⁰) Dhab; si daran.

2. Adigu.

-aad: Tiraab lagu dabakaro tirada oo muujiya jagada tiradaasi ku abbaaran tahay, saddex-aad (3d.); shan-aad (5d.); sagaal-aad (9d.).

(Bixid-da)

1. Meel (gudo, dhex...) ka tegid.

2. (ganacsi) gadmid, iibsamid; dhalid.

3. (xoolo) dhimasho.

4. Caloolbixid, shubmid, falmid, dooxmid.

5. (dhir, time, dab, qaylo, ...) soo dheeraan; korid. 6. Muuqasho; arkid.

(Cadadi-da, Cadadi-ga)

Lacagta inteeda aan xaashida ahayn; cadadka dhagaxa ah (1/, 50%, 10%, 5%); jajab.

(Dhalasha-da)

1. Ifka ama dunida imaansho, u soo bixid.

2. Bilaabasho.

3. (bil) soo bixid; bilasho.

4. (cayaar) gool; duq, kd., helid, keenid.

5. Nasab; gobannimo.

6. (wada dhalasho) isku aabbe iyo hooyo ahaansho.

(Dhicid-da)

1. Meel sare ka soo hawakicid oo hoos iyo xagga dhulka soo aadid iyadoo aan lays celin karin, jiidashada dhulka darteed.

2. (xabbad, kd.) ridmid; kicid; qarxasho.

3. Hanti dad kale lee yahay xoog ku qaadid; boolyid.

4. Wax laysu sheegay maanka ka garasho.

5. Arrin ama wax aan lagu talaggelin oo iska dhaca ama iska yimaada.

(Fariisin-ka)

1. Wax fadhiya ka dhigid; meel dejin.

2. Jago u dhiibid.

3. Caano, subag, kd. garoorin.

4. (lo', kd.) docda qofka lisa hayaa ka fariisto.

5. Lacag ama wax kale oo ardayga cusub laga baxsho oo dugsiga la siiyo.

6. Hormaris qofka wax weyn gadanayaa sii hormariyo oo iibka kalsooni u noqda.

(Furasha-da)

1. Wax xirnaa, xirnaantii ka bi'id.

2. Xarig ka furid oo la tegid.

3. Cid geeddi ah meel degid.

4. Qof, dad, dhar ama wax kale ka xoogid; dhicid.

5. Qof la boojiyey ama la qafaashay, xoolo madax-furad ah ka bixin.

6. (ka furasho) Ka goosasho; ka xiriirfurasho.

(Furid-da)

1. (quful, kd.) wax xiran fure ama qaliid ku kala bixin.

2. (albaab, kd.) balliqid, bashiicin.

3. Wax guntan kala bixin.

4. Markhaati laysu qabsaday, siduu ahaa u sheegid.

5. (guur) qof la qabo sii dayn.

6. Hawl la qabtayoo la xusayo, cayaar, dabbaaldeg, shir, hadal, kd. dadka ka qayb gela haya u bilaabid.

7. Wax raran rarka ka dhigid.

8. Halxiraale ama wax kaloo la isku xiray, sheegid; feydid; bannayn.

(Gal-ka)

1. Dhar yar oo la tolo oo qalabka qaarki, sida barkimooyinka, lagu rogo ama la dhex geliyo oo dhawraarin u ah.

2. Dabool harag ah ama qori ama bir ama wax kale, oo qalabka qaarki (billawe, seef, kd.) loo sameeyo, laguna qaado.

3. Biyo kooban oo meel fadhiya; balli; haro.

4. (shax, waalo, kd.) badin; ka dhicid; foorad.

5. Garangar iftiin ah oo xilliyada qaarkood dayuxu dhex galo.

(Giir-ka)

1. (midab) isku dhafan; baraashirix.

2. Surka xaggiisa danbe; jeego; qadaad.

3. Joof; gan; bulbul.

4. Biriir; wejitub; fooltub.

5. Dhibco ama baro yaryar oo wejiga ku yaal; furuqdhoon.

(Go-sha)

1. Dharka dumarka qaarki, sida marsiinada, inta laabta iyo naasaha iyo caloosha qarisa, gacanta midig hoosteedana ka furan; nabas.

2. (oogo) dhexda iyo lugtu kobtay isaga soo dhowaadaan; dhinac.

3. Dhul ku yaal webi dhinacyadiis.

4. Dhul qaniin leh.

5. Buuraha dhinacyadooda aan soo baxsanayn ee xagga gudaha isugu riixan.

6. Dhul dib u ceshan oo baddu soo gudaggasho; khoori; gacan: guho. 7. (Gol lahaan) ulajeeddo; u wadasho: dan; muraad.

(Goob-ta)

1. Dhul iska bannaan.

2. Kob la banneeyey oo dhis lagu wareejiyey ama iskaba furan oo loogu talaggalay cayaaraha iyo dabbaaldegga iyo wixii kale oo la mid ah oo la daawado.

3. Kob wax lagu heero ama wixii ka soo baxa lagu kaydsho, badanaana la taalleeyo; beer; goof.

4. Kob dagaal weyni ka dhacay oo labo col isku heshay.

5. Gegi dayuuraduhu ku degaan kana duulaan.

6. Meel weyn oo la qaybshey, qayb kamid ah.

(I-sha)

1. Xubinta aragga oo dadka iyo nafleyda kale; dhaayaha wax lagu arko middood; (koox: indho).

2. Daldaloollada yaryar oo dhulka oo biyuhu ka soo burqadaan; (koox: ilo)

3. Siriq; (koox: ilo).

4. (senen) kartida ishu cid wax ku yeeli karto; dhabato.

5. Aqoon, waxgarasho, ilbax (nin il leh).

6. Dabool iniinaha badarka doc kaga dhegsan.

(Jajab-ka)

1. Burbur; googgo.

2. (lacag) cadadi.

3. (oogo) muruqyo xanuun.

4. (xisaab) tiro dhan oo qaybo is le'eg loo qaybshey, qayb ama qaybo kamid ah.

5. Cayayaan yar oo duuban oo girgirro yaryar leh oo aan madax iyo manjo midna lahayn: korka waxaa kaga rogan xaad cas oo wixii taabta ku jajabta oo haddaan la soo wada saarin lala bukoodo.

(Jebin-ta)

1. Wax is haysta xoog u kala duulin; labo cad ka dhigid.

2. (ganacsi) qiime hoos u dhigid; raqiisin.

3. (weeso, kd.) gadid; burin.

4. (guddoon, qiil, kd.) burin.

5. (cayaar) dhibcihii ama intii lagu adkaana hayey, intaan la gaarin, laga reebid.

(Jil-ka)

1. Daliigo suun ah oo dhuudhuuban oo dhigaha la samayna hayo, korka lagaga duubo.

2. Hab, dadka aan cidohooda la joogin, loo qaybsado oo cunno loo siiyo.

3. Canjil; dhaajis.

4. Kaltiris; miile.

5. Faa'ido, dheef.

(Kisi-ga)

Tiro aan qaybsami karin oo weligeed wax soo haraan sida: 5, 7, 13; aan dhaban ahayn.

(Konton-ka)

Tiro shan tobnaad ka kooban; shan meelood oo meeshiiba toban tahay; (50).

(Nabaaddiina-da)

1. Colaad iyo dagaal la'aan.

2. Heshiis la kala dhigto oo nabadeed.

3. Xumaan iyo dhibaato la'aan; cabsi la'aan.

4. Degganaan; xasilloonaan.

5. Laabsami; caloolsami; ~ nabadgelyo; nabad; badbaado.

(Nabad-da)

1. Colaad iyo dagaal la'aan.

2. Xumaan iyo dhibaato iyo cabsi la'aan.

3. Degganaan; xasilloonaan.

4. Ladnaan; fiicnaan.

5. Salaan; Nabaaddiino; nabadgelyo; badbaado.