4

(Afar-ta)

Tirada saddexda iyo shanta u dhexaysa (4).

(Afartamaad-ka)

1. Tirada heerka afartanka ku abbaaran; 40d. (ama afartanaad).

2. Xilli roob oo toban beri ah oo ka bilawda afartamaadka dabshidka.

(Afartan-ka)

Tiro ka kooban afar tobnaad, (40).

(Afraad-ka)

Tiro taxan, kan jagada afarta ku abbaaran; (4d.) (ama afaraad).

(Afyaal-ka)

1. Madax; horfiiq.

2. Qofka dadka soo dhoweyntiisa u qaybsan.

3. Oodafo; dhacan.

4. Horgalka tusbaxa.

(Aqoo-sha)

1. Wax dad badan ka dhexeeya (cunno) kala agaasin iyo qayb-wanaaggooda.

2. Gooraha wax la cuno middood.

3. Sooryo; qorshe.

4. Wadid, meelgeyn.

(Baacin-ta)

1. Baac wax ku cabbirid.

2. Wax la dhifanayo, kor u sii wadid, taniyo inta gacantu ka wada kala baxdo.

3. (u baacin) u taagid.

4. Kor u qaadid; bilid.

(Balala-da)

1. Geedo waabaayo leh.

2. Xoolo ceel la keeno, iyadoo aan yeel loo sidin oo dabadeed baryo lagu waraabsho.

3. Bilaw; unug.

4. Cudur xoolaha ku dhaca.

(Bixid-da)

1. Meel (gudo, dhex...) ka tegid.

2. (ganacsi) gadmid, iibsamid; dhalid.

3. (xoolo) dhimasho.

4. Caloolbixid, shubmid, falmid, dooxmid.

5. (dhir, time, dab, qaylo, ...) soo dheeraan; korid. 6. Muuqasho; arkid.

(Bixin-ta)

1. Meel (gudo, dhex, ...) ka saarid.

2. Korin, dibad keenid.

3. (dab, ...) hurin; shidid; daarid.

4. Siin; dhiibid.

(Bun-ka)

1. Cabitaan la cabbo oo udgoon oo laga sameeyo miro yaryar oo kulkulucsan oo beer leh oo uu dhalo geed dheer oo dhulka kulul ka baxa: inta iniinaha la dubo oo la budeeyo baa sida shaaha loo karshaa; qaxwe.

2. Sharuur.

3. Miraha geedka.

4. Geedka laftiisa (caleemihiisa waxaa la yiraahdaa quddi.

(Bur-ka)

1. (-°) Ul lagu dagaallamo oo madax buuran; qool; dhamas.

2. Badar la tumay oo budo laga dhigay oo rooti, laxoox, kd. laga samaysto.

3. Cad yar (ciid, sonkor, kd.).

4. Abur, xoor.

(Burin-ta)

1. (-°) Wax hor u jirey baabbi'in; xeer hore jebin; weeso, kd. jebin, gadid.

2. () Eryid, cayrin, cagaajin.

3. Dheeri siin.

4. Abur soo saarid; karid (wax kulul oo shubma).

(Buuri-ga)

1. Geedo jaadad badan ah oo ubax guduud iyo caddaan ah iyo caleemo waaweyn, oo waran qaabki leh, bixiya; saakarro; Tabako.

2. Caleenta geedahaas oo siyaalo badan loogu isticmaalo (afka oo laga qiiqiyo ama laga cuno, sankoo laga cuno).

3. Waxyaalo kaloo caleemahaas laga sameeyo; sigaar; shurrug; saliid; dawo; udgoon; kd.

4. Buuriga la qiiqiyo.

(Cuud-ka)

1. Qoriqadiid udgoon oo la shito.

2. Cayaar qori yar (cuud) iyo ulo, lagu cayaaro.

3. Good, xoolo.

4. (badar) jariirta aad loo yaryareeyo.

(Daraawiish-ta)

1. Urur wadaaddood (dariiqo) oo shiikh u taliyo, nabaddiyo colaaddaba.

2. Daraawiishtii Mahdigii Suudaan iyo tii Ina Cabdille Xasan.

3. Ciidanka Soomaalida oo nabadda gudaha, qayb kamid ah.

4. Masaakiin; cayr.

(Dhaban-ka)

Wejiga labadiisa dhinac midkood.

2. (Dhaban-ta) Tiro qaybsanta oo aan kala dheeri lahayn, sida 2, 4, 6, 10; aan kisi ahayn.

(Dhalasha-da)

1. Ifka ama dunida imaansho, u soo bixid.

2. Bilaabasho.

3. (bil) soo bixid; bilasho.

4. (cayaar) gool; duq, kd., helid, keenid.

5. Nasab; gobannimo.

6. (wada dhalasho) isku aabbe iyo hooyo ahaansho.

(Dhicid-da)

1. Meel sare ka soo hawakicid oo hoos iyo xagga dhulka soo aadid iyadoo aan lays celin karin, jiidashada dhulka darteed.

2. (xabbad, kd.) ridmid; kicid; qarxasho.

3. Hanti dad kale lee yahay xoog ku qaadid; boolyid.

4. Wax laysu sheegay maanka ka garasho.

5. Arrin ama wax aan lagu talaggelin oo iska dhaca ama iska yimaada.

1. (aqal, kd.) dhisan.

2. (dhagax, kd.) meel ku uruursan oo taallo laga dhigay.

3. (xoolo, dad, ...) meel yoobsan; meel tuuran; xoonsan.

4. (fallaar) waabaayaysan.