-s

a: (a')

Xarafka koowaad oo Alifka Soomaalida. Waa shaqal.

-a: (naxwe) qodob raaca ereyada lab oo kelida ah oo 6 shibbane ku dhammaada (c, h, kh, q, x iyo hamsa, sida: magac-a, daah-a, jookh-a, maraq-a, madax-a iyo go'-a).

Aabur la saaray; la daboolay; furaysan.

(Aabburid-da)

Weel dabool saarid; daboolid; furayn.

aad: 1. (⁰) Dhab; si daran.

2. Adigu.

-aad: Tiraab lagu dabakaro tirada oo muujiya jagada tiradaasi ku abbaaran tahay, saddex-aad (3d.); shan-aad (5d.); sagaal-aad (9d.).

(Aadid-da)

Meel u socosho; tegid.

* (Aalkol-ka)

Biyabbiyood aan midab lahayn, oo ur sillan, oo daarmi og, oo baabbi'i og, oo siyaalo badan loo soo saaro, waxna loogu qabsado, (ama aalkolo).

(Aammus-ka)

Hadal la'aan; shib.

Aan hadla hayn; shib ah.

(Aammusnaan-ta)

Hadlid la'aan; shib ahaan.

(Aas-ka)

1. Xabaasha (dadka dhinta) iyo waxa ku saabsan; duug.

2. Iftiinka midabyada leh oo qorraxdhaca; cirguduud; cilcillow.

(aash-)

Si miyir iyo xasilloonaani ku jirto; aayar, tartiib.

(Aashuun-ka)

Weel biyaha lagu shubto oo laga sameeyey dhoobo; malbo; jalxad; shaanbi; ballaas.

(Aayad-da)

1. Suurad quraan, tixaha ay ka kooban tahay, middiiba.

2. Wax aan hor loo arki jirin oo yaab leh.

3. Mucjiso.

Si deggan oo miyir leh; qunyar; tartiib; xasil.

1. (Aaya-da) (waa shedan tahay) Carruurta hooyadood maahee, oorida kale, oo aabbahood qabo.

2. (Aaya-ha) Waxtar waa danbe wax laga dheefo; ciribdanbeed; aayatiin; meecaad; liil danbe; (ama aaye).

(Ab-ka)

Awooweyaashii hore oo laga soo jeedey; isir; wasiir; walcan.

(Abaajiyid-da)

Baadi wax badan sii maqnayd, iyadoo aan la tebin; tasoobid.

(Abaal-ka)

Samafal laysu galay, xusuusta wanaagsan iyo mahadda laysaga hayo; lib; gallad.

(Abaalgud-ka)

Wanaag iyo samafal laysu galay oo wanaag kale lagu gudo.

(Abaalhayn-ta)

Samaan laysu falay, mahad iyo xusuus wanaagsan u hayn.