-m

a: (a')

Xarafka koowaad oo Alifka Soomaalida. Waa shaqal.

-a: (naxwe) qodob raaca ereyada lab oo kelida ah oo 6 shibbane ku dhammaada (c, h, kh, q, x iyo hamsa, sida: magac-a, daah-a, jookh-a, maraq-a, madax-a iyo go'-a).

(Aabi-ga)

Arrin aan jid ahayn oo cid lagula kaco; gardarro; maag; daandaansi.

aad: 1. (⁰) Dhab; si daran.

2. Adigu.

-aad: Tiraab lagu dabakaro tirada oo muujiya jagada tiradaasi ku abbaaran tahay, saddex-aad (3d.); shan-aad (5d.); sagaal-aad (9d.).

(Aadana-ha)

Intii Nebi Aadan dhalay ka mid ah; dad; qof.

(Aadid-da)

Meel u socosho; tegid.

(Aakhira-da)

Meesha iyo nolosha danbe oo lagu noolaan doono, kolka adduunka laga tago.

* (Aalkol-ka)

Biyabbiyood aan midab lahayn, oo ur sillan, oo daarmi og, oo baabbi'i og, oo siyaalo badan loo soo saaro, waxna loogu qabsado, (ama aalkolo).

1. (qof) Aan dhagar iyo laqdabo aqoon; daacad; lillaahi.

2. (meel, kd.) nabad ah; aan cabsi lahayn.

(Aas-ka)

1. Xabaasha (dadka dhinta) iyo waxa ku saabsan; duug.

2. Iftiinka midabyada leh oo qorraxdhaca; cirguduud; cilcillow.

(aash-)

Si miyir iyo xasilloonaani ku jirto; aayar, tartiib.

(Aashuun-ka)

Weel biyaha lagu shubto oo laga sameeyey dhoobo; malbo; jalxad; shaanbi; ballaas.

Aaway?

Xaggee buu (ama bay) jiraa (ama jirtaa?); Meeyey? Meeday? (ama away?).

(Aayad-da)

1. Suurad quraan, tixaha ay ka kooban tahay, middiiba.

2. Wax aan hor loo arki jirin oo yaab leh.

3. Mucjiso.

Si deggan oo miyir leh; qunyar; tartiib; xasil.

(Aayatiin-ka)

Waxtar aan durba dhalane, waa danbe, oo iyadana loo baahan yahay, la filana hayo oo loogu talaggalo; waxtar raaga; cirib-danbeed; meecaad.

1. (Aaya-da) (waa shedan tahay) Carruurta hooyadood maahee, oorida kale, oo aabbahood qabo.

2. (Aaya-ha) Waxtar waa danbe wax laga dheefo; ciribdanbeed; aayatiin; meecaad; liil danbe; (ama aaye).

(Abaajiyid-da)

Baadi wax badan sii maqnayd, iyadoo aan la tebin; tasoobid.

(Abaal-ka)

Samafal laysu galay, xusuusta wanaagsan iyo mahadda laysaga hayo; lib; gallad.

(Abaalhayn-ta)

Samaan laysu falay, mahad iyo xusuus wanaagsan u hayn.

(Abaalmarin-ta)

Abaalkiis abaal le'eg marin; abaalgudid.