-ki

(Agaagsa-ha)

Qof wax badan helay (hilib; lacag, ...) wax yar oo uu u gooyo kii aan wax helin, ama laga qaado; xoolaha la soo dhaco, waxa laga baxsho; loog.

(Akhriyid-da)

Erey ama hadal qoran kicin; ku dhawaaqid; naqid; marin.

(Aloosid-da)

Qaanqaamin, abaabulid. kicin.

(Amaah-da)

Xoolo qof qof ka doono, oo haysto, oo goor lagu ballamay kaddib, kii horoo lahaa uu u cesho.

(Amarti-da)

Islaweyni; kibir.

(Anaakici-da)

(anaa kici) col yar oo si gaar ah u laylyan oo cadowga lala dagaallama hayo dhulkiisa lagu sii dhex daayo; wuxuu ka kooban yahay, dad aan la khasbine, iyagu raalli ku ah.

(Awlal-ka)

1. (hilib) Dhinac; sarar.

2. Malabka kiisa raagey oo madow; xabagbarshi raagtey.

(Baab-ka)

1. Qaybaha ama xubnaha kitaabka middood, fasalka ka weyn.

2. Jaad; nooc; jinsi.

(Baadifad-da, Baadifad-ka)

Qofka baadida hela oo qabta oo kii lahaa ku sima, waxa la siiyo.

(Babbis-ka)

Qalab inta badan, caw midabyo badan laga tidco oo daab leh, oo dabka lagu belbeliyo ama kolkii la kululaado laysku babbiyo; wixii dabaysha kiciya oo xiisad u yeela oo dhan.

1. (Ban-ka) Dhul bannaan oo aan dhir lahayn.

2. (Ban-ta) (saxaro) catoolbax.

3. (kir iyo ban) cay xun; qurmuun.

(Baqti-gowricid-da)

Baqti-gowrac ku kicid; (ama bakhti-gowricid).

(Baraarugid-da)

Hurdo ka kicid; soojeedid; digtoonaansho.

(Baraarujin-ta)

Hurdo ka kicin; wax xusuusin; qof digtoon ka dhigid.

(Bedrid-da)

Sida kolka la tartama hayo oo kale uga orodsiin; bedertan gelin; kicin.

(Bitin-ta)

Bito kicin; duulin; buubin; haadin.

(Bita-da)

Ciid aad u fudud oo dabayshu kiciso; aan culays lahayn oo bida.

(Buntukh-a)

Hubka dabka mid ka mid ah oo gacanta lagu qaato. Wuxuu lee yahay dhuun dheer oo afkeeda xabbaddu ka baxdo oo gudaha ku leh xarriiqo qodan oo maroorsan oo xabbadda la ridayo siiya xoog sida kiriiriga u wareegaya iyo dheerayn iyo weliba sugnaan iyo meel fog gaarid; qori; (ama bunduq).

* (Buskud-ka)

Kimis xalleefsan oo fidsan oo adag, oo badanaa sonkoraysan.

(Butaacid-da)

(biyo, kd.) si xoog badan u soo bixid ama u soo kicid.