—kii

(Agaagsa-ha)

Qof wax badan helay (hilib; lacag, ...) wax yar oo uu u gooyo kii aan wax helin, ama laga qaado; xoolaha la soo dhaco, waxa laga baxsho; loog.

(Amaah-da)

Xoolo qof qof ka doono, oo haysto, oo goor lagu ballamay kaddib, kii horoo lahaa uu u cesho.

(Awlal-ka)

1. (hilib) Dhinac; sarar.

2. Malabka kiisa raagey oo madow; xabagbarshi raagtey.

(Baadifad-da, Baadifad-ka)

Qofka baadida hela oo qabta oo kii lahaa ku sima, waxa la siiyo.

(Ceemad-da)

Kiish joonyadda u eg oo wax lagu gurto.

(Cubtan-ka)

Hab dadka cayaara haya lagu kala doorto; labo qof baa mid wuxuu oranayaa cub, kan labaadna cir; kolkaasaa kii hore qof dooranayaa; kan doortay maahee, kan kalaa isna cub oranaya oo qof dooranaya; sidaasay ku wadayaan taniyo inta dadka laga wada doorto; doorasho; (ama cugtan).

(Dabammarya-da)

Qof la erya hayo ama la foodsaaray, hadduu si degdeg ah, kii kale u dhabarjebsho oo gadaal uga maro; dhabarjebis.

(Dabweyn-ta)

1. Dabka lagu dagaallamo kiisa waaweyn oo culculus.

2. Colka dabka jaadkaas ah haysta oo ku dagaallama.

(Fahrasa-da)

Kitaabka, meesha lagu qoro fasallada iyo kiiba bogga laga helo; tusmo; (ama fahrasad).

(Gaafabbixid-da)

Wiilasha cidda, siiba curadka, inta loo guursho oo xoolo la siiyo, cidda ka dhexbixid oo gaar u degid; carruurta hadba kii kora oo guursada oo isku fillaada oo gaar u dega.

* Daayeerrada dadka lagu soo sooco oo adduunka kan ugu weyn; wuxuu ku nool yahay Afrika. Dhererkiisu wuxuu gaaraa labo mitir iyo ka kor, culayskiisuna 300 (saddex boqol) oo kiilogaraam. Wuxuu lee yahay: madax weyn, sur gaaban, indho yaryar, san dulal waaweyn iyo dhogor oogadiisa ku wada rogan. Dabo ma laha; (ama gooriilla).

(Gunnad-da)

Kolay laga sameeyo harag ama dun ama wax kale oo lacag iyo alaabo kaleba lagu rito; kiish; qundul; qandi.

1. Uyaal uu lee yahay qofka hadlaya oo kooxda ah oo kan lala hadlayaa ku jiro, oo wax la taarana hayo; innaga.

2. a) (ina) Kii uu dhalay: inankii; wiilkii. b) (inà) Tii uu dhalay; inantii; gabadhii.

(Jaasuus-ka)

1. Qof hawshiisu tahay (wax ha ku qaato ama yuusan ku qaadane) inuu qarsoodi u baaro oo u soo ogaado oo dabadeed sheego wax qof ama dad ama qaran (kiisa ama ku shisheeye) sir u ah oo haddii la ogaado dhibaato ka imanayso.

2. Qof dadka hadalka isaga qaada oo isku dira; basaas; dhexsocoto; warxangee; (ama jaajuus).

(Jawaan-ka)

Kiish ka samaysan liilammo ama xargo yaryar oo la isku falkiyey; joonyad.

(Joonyad-da)

Kiish ka samaysan maro, dun, mayrax oo wax lagu rito ama lagu shubto.

1. (Kaad-da) Habeennada aan dhaxanta lahayn oo oogadu u jeesho; jamaad.

2. (Kaad-ka) Illinka, xagga gudaha, labadiisa dhinac; xatabadda agteeda oo gudaha ah.

3. Kii aad; kan aad.

(Kaarad-da)

Kiish timirta lagu guro oo lagu iibsho; min barkiis.

(Kiil-ka)

Beeg; miisaan; qiyaas; cabbir.