[r]

a: (a')

Xarafka koowaad oo Alifka Soomaalida. Waa shaqal.

-a: (naxwe) qodob raaca ereyada lab oo kelida ah oo 6 shibbane ku dhammaada (c, h, kh, q, x iyo hamsa, sida: magac-a, daah-a, jookh-a, maraq-a, madax-a iyo go'-a).

(Aameel-ka)

1. Harrub.

2. Wixii waxay arkaan iska raaca.

(Aamminid-da)

Kalsooni u qabid; rumaysasho.

(Aanayn-ta)

Aano ku raadin ama darteed wax ku yeelid.

(Aanaysi-ga)

Godob u raadsi; xigtaysi.

(Aasid-da)

Xabaal ku ridid; duugid; xabaalid.

(Aayatiin-ka)

Waxtar aan durba dhalane, waa danbe, oo iyadana loo baahan yahay, la filana hayo oo loogu talaggalo; waxtar raaga; cirib-danbeed; meecaad.

(Aayid-da)

Wax raagey ama dib loo dhigay, waa danbe oo loo baahan yahay, waxtarkooda helid, ku tabkicid.

(Abaar-ta)

Roob la'aan; doog la'aan; jiilaal dheeraaday.

(Abaqaal-ka)

(geed, dad) meel laga rujiyo oo meel kale lagu abuuro; meel kale lagu koriyo: tallaal.

(Abaqaalid-da)

(geed, dad) meel ka rujin oo meel kale ku abuurid; meel ka wadid oo meel kale ku korin; tallaalid.

(Abeeso-lugaley-da)

Jaad halaqa ka mid ah oo qallajisaha waaweyn lagu tirsho oo afar addin iyo dabo dheer iyo harag adag leh; masolugaley, riyannuug.

(Abley-da)

Qalab bir ka samaysan oo raggu dhexda ku xirto oo ku dagaallamo; toorrey; billaawe; (ama amley).

1. (Abuur-ka) a) Wax aan hor u jirin uumis; alkun. b) Geed ubxa haya, docda uu lafta ama iniinta ku lee yahay, oo kolkii la beero korta oo geed hor leh oo cusub noqota; laf ama iniin ama cad kasta oo geed hor leh noqon karta; firi. c) Hawsha la qabto kolka beerta abuurka lagu rida hayo.

2. (Abuur-ta) Sida loo uumay (farsamo, hab, qaab); baxaalli.

(Afaggaal-ka, Afaggaa-sha)

Toddobada xiddigood oo raqaha, tan ugu danbaysa; waxay u dhexaysaa nuguushi-cad tyo naafcadde.

(Afarsuulla-ha)

Muruq afar suul ama afar madax leh, siiba muruqa weyn oo ku yaal bowdada docdeeda kore, oo kolka uu isku soo rooro lugtu kala baxdo oo fidsanto.

(Afartamaad-ka)

1. Tirada heerka afartanka ku abbaaran; 40d. (ama afartanaad).

2. Xilli roob oo toban beri ah oo ka bilawda afartamaadka dabshidka.

(Afgenbi-ga)

Taliskii hore oo xoog lagu rido oo mid kale oo cusub la curiyo.

(Afweyn-ta)

Riciraha tunka tan ugu korraysa oo afka weyn.

(Agas-ka)

Cunno la raacsho qofka dhinta oo xabaasha agteeda lagu cuno; qoriqaad.